Polityka cookies 
Generator planu ćwiczeń
Lista ćwiczeń
Tablice do ćwiczeń wzroku
tablice do ćwiczeń
 

Techniki patrzenia

Wstęp

Żądza widzenia i zauważenia czegoś na czym nam zależy, powoduje zarówno napięcie psychiczne jak i napięcie narządu wzroku, co w znacznym stopniu upośledza proces widzenia. Widać tu analogię do procesu przypominania sobie faktów, czy zdarzeń. Dopóki wysilamy swój umysł i robimy wysiłek, aby sobie coś przypomnieć, dopóty nasze starania są bezowocne. Gdy jednak wysiłek naszego umysłu ulegnie rozproszeniu i nie będziemy wysilać się w pocie czoła, nagle po takim "odpuszczeniu" przypominamy sobie tę pozornie niemożliwą do przypomnienia rzecz.

Podobnie jest ze wzrokiem.

Kołysanie (bujanie)

Techniki mające na celu przekonanie ćwiczących o pozornym ruchu obiektów świata zewnętrznego, jak również odczuwaniem stanu znieruchomienia oka, zostały nazwane przez dr Bates'a "bujaniem". Pomagają one zrozumieć istotę ruchu, co powoduje zwiększenie relaksacji ciała i oczu. W ten sposób pozwalamy odetchnąć naszej psychice i zrelaksować umysł, pozwalając oczom na patrzenie, ale nie widzenie.

Ćwiczenie B1. Bujanie krótkie

Należy wybrać sobie dwa obiekty w polu widzenia, najlepiej niezbyt duże (mogą to być np. framuga okienna i oddalone drzewo czy fragment bloku). Ważne, aby jeden przedmiot znajdował się blisko, a drugi daleko.
kołysanie ciała
  1. Stajemy w szerokim rozkroku, ok. l m przed oknem, opuszczamy ramiona i barki, rozluźniamy szyję i zaczynamy powoli kołysać ciałem, zmieniając rytmicznie ciężar ciała z jednej nogi na drugą. Głowa pozostaje nieruchoma w stosunku do ramion i razem z nimi wykonuje ruch podobny do wahadła zegara.
  2. Patrzymy prosto przed siebie nie starając się widzieć ostro ani przedmiotu bliskiego ani dalekiego. Staramy się rozluźnić - patrzeć, ale nie widzieć.
  3. Zauważmy, że w czasie przechylania się w prawo, przedmiot bliski (framuga) przesuwa się w lewo w stosunku do przedmiotu odległego (np. drzewa). W przypadku ruchu w lewo jest na odwrót - przedmiot bliski pozornie porusza się w prawo w stosunku do obiektu odległego.
  4. Po ok. 10 przechyleniach, zamykamy oczu i ciągle wyobrażając sobie pozorny ruch obiektów, kontynuujemy bujanie się ciałem. Następnie otwieramy oczy i ponownie obserwujemy ruchy obiektów. Po kilu przechyłach ponownie zamykamy oczy i bujając się oczyma wyobraźni obserwujemy pozorny ruch bliskiego obiektu.

Czas wykonywania: 2 minuty. Powtórzenia: 2-4 razy dziennie
Zastępcze ćwiczenia: B2, B3 Obciążenie wzroku: małe

Ćwiczenie B2. Bujanie ołówkowe

Bujanie ołówkowe jest odmianą bujania krótkiego i może być praktykowane w małych pomieszczeniach np. w pozycji siedzącej. Przy tym bujaniu, obiektem bliskim może być np. ołówek albo palec.
  1. Trzymamy ołówek lub palec w odległości ok 15 cm przed nosem, w pozycji pionowej.
  2. Patrząc na oddalony przedmiot, bujamy głową z jednej strony na drugą, obserwując pozorny ruch ołówka na tle bardziej oddalonych przedmiotów (np. obrazu na ścianie).
  3. Oczy należy co pewien czas zamykać i kontynuować pozorny ruch w wyobraźni. Podczas otwarcia oczu można spoglądać raz na ołówek, raz na bardziej oddalone przedmioty, starając się za każdym razem obserwować ruch ołówka.
  4. Czas wykonywania: 2 minuty. Powtórzenia: 2-4 razy dziennie
    Zastępcze ćwiczenia: B1, B3 Obciążenie wzroku: małe

Ćwiczenie B3. Bujanie długie

  1. Stajemy w lekkim rozkroku i trzymając ręce na biodrach, wykonując pełne skręty bioder, tułowia i głowy.
  2. Przy skręcie w lewo, ciężar ciała zostaje przesunięty na lewą stopę, zaś prawa pięta zostaje lekko uniesiona do góry i nasza prawa stopa dotyka podłoża przednią swoją częścią (palcami).
  3. Przy skręcie w prawo, ciężar ciała zostaje przesunięty na prawą stopę, zaś lewa pięta zostaje lekko uniesiona do góry i nasza lewa stopa dotyka podłoża przednią swoją częścią (palcami).
  4. Ruch rozpoczynamy oczami, po czym kontynuujemy ruch tułowiem, biodrami i całym ciałem. Po rozpoczęciu ruchu, wzrok pozostaje nieruchomy jednak możemy swobodnie mrugać oczami.
  5. Nie należy zwracać uwagi na jakiekolwiek obiekty w poruszającym się polu widzenia. Oczy wykonują wędrówkę po okręgu i należy całkowicie biernie pozwolić przesuwać się obrazom, bez najmniejszych prób zobaczenia tego, co się aktualnie przesuwa.
  6. Czas wykonywania: 2 minuty. Powtórzenia: 2-4 razy dziennie
    Zastępcze ćwiczenia: B2, B3 Obciążenie wzroku: małe

Ćwiczenie B4. Ćwiczenie błysku

"Błysk" to sposób nauczenia się i wykorzystywania w praktyce nieświadomego widzenia oraz zwiększenie ruchliwości wzroku. Rozpoznawanie i cała praca analityczna umysłu w trakcie tego ćwiczenia jest w znacznej mierze ograniczona i wyłączona, zaś narząd wzroku w tym sposobie widzenia jest bardziej świadomy od rozpoznającego umysłu. Przy nabytej wadzie wzroku, krótkie i szybkie spojrzenie, przy szybkim i swobodnym mruganiu, a więc w stanie dynamicznej relaksacji wzroku, bez angażowania rozpoznającego umysłu, pozwala rozpoznać i odtworzyć normalnie niewidziane przedmioty.

kostki domina
  1. Do ćwiczenia potrzebujemy kilku kostek domina lub talię kart do gry. Wybieramy losowo kartę lub kostkę domina i spoglądamy na nią z odległości wyciągniętej ręki na ułamek sekundy mrugając swobodnie.
  2. Zasłaniamy oczy i próbujemy odgadnąć ile oczek jest na kostce domina (lub jaką kartę wybraliśmy)
  3. Powtarzamy ćwiczenie dla kolejnych kostek (kart) ćwicząc technikę błysku.

Czas wykonywania: 2 minuty. Powtórzenia: 2-4 razy dziennie
Zastępcze ćwiczenia: Obciążenie wzroku: małe

Ćwiczenie B5. Analityczne patrzenie

budowla z cegiełek Bez ruchu, nie ma widzenia. Stan bezruchu gaiki ocznej i narządu wzroku, to "wybałuszone gały", gapiowatość. załzawiony i mętny wzrok oraz niemożność poprawnego widzenia. Proces poprawnego widzenia składa się z minimalnych i bezustannych ruchów oczu. Ludzie o prawidłowym wzroku, podczas uważnej obserwacji jakiegoś obiektu, utrzymują oczy w takim położeniu, że te przesuwają się w sposób ciągły, minimalny i nieświadomy z jednego punktu tego obiektu na następny punkt.

Opisane tu ćwiczenie analitycznego patrzenia ma Was właśnie nauczyć takich minimalnych i bezustannych ruchów oczu. Z początku będą to świadome działania, ale z czasem twój wzrok nauczy się to robić automatycznie i nieświadomie.

  1. Patrząc np. na budynek, staraj się najpierw obrysować zewnętrzny kontur budynku, wzdłuż rynien, dachu, ziemi.
  2. Następnie skieruj swój wzrok kolejno na jego okna, drzwi, balustrady, dachówkę. Próbuj "obrysowywać" wzrokiem zewnętrzne krawędzie tych elementów. Wybieraj takie kształty, które występują w dużej ilości lub są np. symetryczne aby wzrok się nie nudził. Skacz z jednego elementu na drugi, wybierając różne rodzaje i kierunki ruchu oczu. Nie staraj się zobaczyć ostro tych fragmentów budynku.
  3. Mrugaj swobodnie oczami aby miały odpowiednie nawilżenie oraz chwilowy relaks.
  4. Po zakończeniu cyklu patrzenia analitycznego na fragmenty budynku, spróbuj spojrzeć na budynek jako całość. Czy nie wydaje się teraz wyraźniejszy?
  5. Techniki analitycznego patrzenia powinieneś stosować w każdym miejscu do wszystkich przedmiotów, ludzi, liter w książce. Spróbuj ponownie przyzwyczaić swoje oczy do prawidłowego patrzenia bez wysiłku i napięcia. Po jakimś czasie twoje oczy będą wykorzystywały te techniki nieświadomie, wykonując mikroruchy podczas patrzenia na przedmioty w stanie dynamicznego relaksu. Celem tego ćwiczenia jest nauczenie oczu swobodnego patrzenia bez wysiłku, zamiast nieruchomego "gapienia" się na przedmioty w ciągłym napięciu.
  6. Aby urozmaicić i wzmocnić techniki analitycznego patrzenia polecamy rozdział o centralnej fiksacji.

    Czas wykonywania: 2 minuty. Powtórzenia: 2-4 razy dziennie
    Zastępcze ćwiczenia: Obciążenie wzroku: małe

 
 
  © 2010 - jogaoczu.pl - Wszelkie prawa zastrzeżone